Al cap de 16 annadas me vesètz un pauc cansat.
En mai d’aquò, probable en seguida a un “aggiornamento” informatic, los comentaris son pas mai possibles. Çò que fa que, dempuèi un brieu, aquel blògue es una botelha a la mar.
Solide, las estatisticas son plan bonas mas me malfisi que, als robòts, lor agrada de s’apasturar amb golardisa.
Benlèu tornarai mas, pel moment, sabi pas...
D’ara enlà, adieu-siatz, tenètz-vos fièrs, regaudissètz-vos, la patz vos acompanhe, e tutte le altre cose…

TAULA

QUAND PENSI

FIN FINALA

MUSÈU

MUTUALA

MARIDATS ?

LOCAL

SOLETA

Mercé Joan Claudi Toidibo Renoux
(Contes e istòrias en lenga nòstra sus Facebook)

RAMSÈS

- Ramsès, un papirus ven d’arribar.
- E qué ditz ?
- Uèlh sèrp luna vela agla.
- Filh de puta, la bèla maire ven manjar anuèit !

LO PESCAFIN

Photo de Haberdoedassur (Unsplash).

      Ploviá a ferrats aquel jorn, e un sompet s'èra format davant la tavèrna del vilatge. Un vièlh èra aquí, jos la pluèja, amb una cana e una ficèla pendolanta al dessús del sompet. Un torista, tocat per çò que vesiá, s’acerquèt e li demandèt çò que fasiá aquí, jos aquela pluèja.
"Ensagi de pescar" respondèt lo vièlh, tot simplament.
"Mas anatz èsser trempa coma una sopa ! "
Paure bogre, pensèt lo torista, e convidèt tanlèu lo vièlh a l'acompanhar dins la tavèrna per se secar e préner quicòm a beure. Mentre que bevián a pichons glòps, lo brave torista, per engatjar la convèrsa, li demandèt :
« Fin finala, quant n'avètz agantat ? »
« Sètz l'ochen dempuèi aqueste matin » respondèt lo vièlh, amb un bèl risolet...
E mercé Théa pel mandadís.

JÒC

ESPÈRA !

ESCAPOLON

UN MOMENT !

DOLMEN

BIÈRRA

ANÓNCIA

CLARAMENT

ONTE ?

CALIMÀS

AUTRES CÒPS

VIÈLHS

Dins cada vièlh i a un joven que se demanda çò que s’es passat (Groucho Marx).

Z

Zorro m’a sonat 7 còps a de reng aqueste matin. N’ai lo confle de recebre sos apèls mascats. Mas çaquela, coma digús lèva pas lenga, sospièchi Bernardo...

PIRENÈUS

Mas d'ont provenon aquelas misteriosas pèiras verdas trobadas dins una cauna dels Pirenèus?
    Lucas Déprez-Rose

    Aquela descobèrta estranha comença per un esclat verd, quasi irreal, al mièg del calcari gris dels Pirenèus espanhòls. Dins aquela cauna a 2.335 mètres d'altitud, una còla de cercaires espanhòls a descobèrt gaireben 200 tròces de malaquita. S'agís pas aicí d'un simple azard geologic, puèi qu'aquela pèira a pas res a far aquí. Seriá estada transportada d’esquina per una rason plan precisa : aqueles esclats son los testimònis d'una vertadièra epopèa industriala abans l'ora, qu’auriá començat al Neolitic e auriá durat gaireben 4.000 ans.
    Tirat e revirat del site SLATE
https://www.slate.fr/sciences/pierres-vertes-mystere-grotte-metallurgie-neolithique-prehistoire-cuivre-outil-montagne-espagne-archeologie?utm_source=firefox-newtab-fr-fr

AVISA-TE

USPALLATA

         Fòto de Miris Navarrosur (Unsplash)

    Dempuèi longtemps, los arqueològs an sovent afortit que los primièrs abitants de la val pintoresca d'Uspallata, en Argentina, avián desaparegut. Pasmens, un estudi recent publicat dins la revista Nature conta una autra istòria : los pòbles que vivon uèi dins la granda region son non solament aparentats als bordièrs enterrats dins la val i a de centenas d'annadas, mas tanben als caçaires-culheires qu'ocupavan la region plan abans eles. […]
    En plaça d'afrontaments violents ligats a la rarefaccion de las ressorsas, l'estudi revèla una istòria de resisténcia sociala e de solidaritat, aital coma la d'una societat ont las femnas aurián pogut jogar un ròtle de primièra per cercar d'ajuda en cas de besonh. Afortís tanben la conviccion dels Huarpes, qu'afirman que lor pòble a totjorn viscut dins la val.
    Tirat e revirat de la revista National Geographic
https://www.nationalgeographic.fr/histoire/culture-des-tombes-anciennes-revelent-un-lien-inattendu-avec-les-peuples-andins-modernes

DEFINICION

MELHORAMENT

COCANHA !

GALAPIAN DE PROVENÇA

Tirat de :
https://www.facebook.com/groups/1489535441347566/

SÒMI

        Lo mond dau pantais es mai grand que n’autres. O puslèu, nos fa veire de n’autres l’espandi que sabèm pas. E que çò que sabèm pas veire dins la vida de cada jorn, el lo sap veire. I sap rendre son auçada, sos rebats e subretot sa signifiança. Tot çò qu’es detràs. Detràs de la vida assucanta ont tròp d’imatges e de bruchs esbevon la vertat de las causas e la riquessa que rescondon. Los rebats dau solelh sus la mar rescondon la fonsor e la vida escura que s’i amaga. Aime la nuòch que nos torna d’uòlhs e d’ausidors per melhor veire e melhor entendre. Es de bon anar a l’escòla dau sòmi. Sens se tròp mainar de i anar querre de racional coma aqueles que dins los musèus an mai d’uòlhs dins la guida que suls tablèus. E que pòdon afortir qu’an “fach” lo musèu, mas non pas que l’an vist.
Max Roqueta, L’érba dau sòmis.

EMPACHAS

LO POLIT MES DE MAI

ASCENSION

OBLIDETZ PAS

ECOLOGIA

VIDA

FENESTRON

BENEDICCION

TOTAL

ORMUZ

    Fòto de Ibrahim Rifathsur (Unsplash)

Çò que passa pel destrech d'Ormuz aumenta. I calriá far passar salaris e retiradas.

LA CLAU

STOP

GAT

EN ÇÒ DEL MÈTGE

PAURE !

L'ÒME FÒRT DINS JORNALET

L’òme fòrt, una faula (amb d'autras) de Prosper Estieu, valorizada per Ramon Ginolhac dins Jornalet :
https://www.jornalet.com/opinion/24398/fablas-faulas-xx-estieu
Un savi d’ancian temps vegèt un fòrt lutaire
Se desgargamelant amb un aire enrabiat
E demandèt : « Es que se planh de qualque laire ?
— Nani. Tot simplament, de gents l’an insultat.
— Es res qu’aquò ? Li sabiái pas tanta flaquièra.
Un pes de dos quintals, lo lèva ambe las dents,
E pòt pas pas suportar qualques mòts desplasents ?
L’òme fòrt es aquel que domda sa colèra ! »

CONTE EN PROVENÇAL

AUJÒLS