Al cap de 16 annadas me vesètz un pauc cansat.
En mai d’aquò, probable en seguida a un “aggiornamento” informatic, los comentaris son pas mai possibles. Çò que fa que, dempuèi un brieu, aquel blògue es una botelha a la mar.
Solide, las estatisticas son plan bonas mas me malfisi que, als robòts, lor agrada de s’apasturar amb golardisa.
Benlèu tornarai mas, pel moment, sabi pas...
D’ara enlà, adieu-siatz, tenètz-vos fièrs, regaudissètz-vos, la patz vos acompanhe, e tutte le altre cose…

TAULA

QUAND PENSI

FIN FINALA

MUSÈU

MUTUALA

MARIDATS ?

LOCAL

SOLETA

Mercé Joan Claudi Toidibo Renoux
(Contes e istòrias en lenga nòstra sus Facebook)

RAMSÈS

- Ramsès, un papirus ven d’arribar.
- E qué ditz ?
- Uèlh sèrp luna vela agla.
- Filh de puta, la bèla maire ven manjar anuèit !

LO PESCAFIN

Photo de Haberdoedassur (Unsplash).

      Ploviá a ferrats aquel jorn, e un sompet s'èra format davant la tavèrna del vilatge. Un vièlh èra aquí, jos la pluèja, amb una cana e una ficèla pendolanta al dessús del sompet. Un torista, tocat per çò que vesiá, s’acerquèt e li demandèt çò que fasiá aquí, jos aquela pluèja.
"Ensagi de pescar" respondèt lo vièlh, tot simplament.
"Mas anatz èsser trempa coma una sopa ! "
Paure bogre, pensèt lo torista, e convidèt tanlèu lo vièlh a l'acompanhar dins la tavèrna per se secar e préner quicòm a beure. Mentre que bevián a pichons glòps, lo brave torista, per engatjar la convèrsa, li demandèt :
« Fin finala, quant n'avètz agantat ? »
« Sètz l'ochen dempuèi aqueste matin » respondèt lo vièlh, amb un bèl risolet...
E mercé Théa pel mandadís.

JÒC