Carlos Ruiz-Zafón : " Al final, quin sentit té una ciència capaç d'enviar un home a la lluna, però incapaç de posar un tros de pa sobre la taula de tot ésser humà ? "
(L'ombra del vent).

dimarts, 16 de juliol del 2024

PRIMIÈR PLASER

   Lo primièr dels mieus bonaürs èra, a las aubetas, suspréner lo desvelh de las pradas ; un libre a la man, daissavi l’ostal dins sa sòm, butavi la barralha... èri soleta a portar la beutat del monde e la glòria de Dieu amb, al cròs del ventre, un sòmi de chocolat e de pan tostat (Tirat e revirat de Simone de Beauvoir, Mémoires d’une jeune fille rangée).

UN JORN A LA NOVÈLA

dissabte, 13 de juliol del 2024

LO PETIT BRUMARI

E tornam a l’educacion permanenta, la fin de l’individualisme, la fin del carrierisme, la fin de l’egoïsme oportunista servil, cambiadís, lo de totes los badaires del bonapartisme rebalaire e vertadièr càncer de nòstra vida politica dempuèi 230 ans. D’ara enlà nos cal de gèstes, de gèstes d’esquèrra, qu’es pas mai question de nosautres los vius, mas dels nòstres enfants, dels nòstres felens, del monde de deman, lo que cal inventar al contra de la transgression morbida de totes los fascismes de la cara de democracia populista desliberala, o de republicas autoritàrias. Ara, aicí, per deman.
Lo 11 de julhet de 1792 foguèt decretada « la patria en dangièr ». L’es uèi tanben, d’un biais diferent. Ne cal préner consciéncia e faire pertot al nòstre, al trabalh, aquí ont sèm. Cal tornar far la republica democratica e tornar partir del fondament : l’escòla.
Lo demai vendrà puèi e aquò anarà plan.
Tirat e revirat de Pierre Serna, Lo petit brumari mancat de Macron.

divendres, 12 de juliol del 2024

LENGA

Lo francés es una lenga fòrça polida.
Un còp que parlavi al telefòn amb un amic, li demandèri çò que fasiá. Me diguèt que trabalhava sus « le traitement aquathermique des céramiques, du verre, de l’aluminium et de l’acier sous un environnement contraint ».
Per melhor compréner, demandèri de precisions. Me respondèt que fasiá la vaissèla a l’aiga cauda jos l’uèlh de la femna.

dijous, 11 de juliol del 2024

TORNAR

BONA NOVÈLA

Brasil afortís sos ligams amb Palestina, primièr país sud-american a ratificar l'acòrd entre Mercosur e autoritat palestiniana.
(L'Humanité, 10 07 2024).

dimarts, 9 de juliol del 2024

LA PENA DE MÒRT

La pena de mòrt
Aquela prodigalitat de suplicis, qu’a pas jamai melhorat los òmes, m’a butat a espepissar se la mòrt es vertadièrament utila e justa dins un govèrn plan organizat.
Quin pòt èsser aquel dret que s’autrejan los òmes d’escanar sos egals ? De segur, pas lo que instituís la sobeiranitat e las leis. Aqueles son pas qu’una soma de totas las pichonas parts de libertat que cadun se’n priva ; representan la volontat generala, qu’es l’addicion de las volontats particularas. Qual auriá volgut daissar als autres lo poder de lo tuar ? Cossí, dins lo pichon sacrifici de libertat fach per cadun, i pòt aver lo sacrifici del mai grand de totes los bens, la vida ?
E aquò foguèsse, cossí aquel principi se va acordar amb aquel autre que ditz que l’òme es pas mèstre de se tuar e pasmens o deviá èsser se a pogut donar aquel dret als autres o a la societat entièra.
Tirat e revirat de Cesare Beccaria (1735 – 1794), Delle delitte e delle pene.

Cesare Beccaria Bonesana (Milan 1738 - 1794) es un jurista, criminalista, filosòfe, economista e òme de letras italian restacat al corrent de las Luses.
Dins Delle delitte e delle pene, fonda lo dret penal modèrne e se senhala subretot en desvolopant la tota primièra argumentacion contra la pena de mòrt.