PRIMIÈR CÒP

POMPA (encara)

N’i a qu’an paur del void, ieu al contrari ai paur del plen quand vau a la pompa !

POMPAS

QUAND LA SASON SE SARRA

GLOBISH

Dins mon job, los managers son sovent en meeting o en brainstorming, puèi nos fan de debriefings e de reportings. OK ?
Dins l’open space avèm de computers mas pas solament de smoking place.
Fasèm l’animacion d’una hot line per de traders que seguisson lo market trade e consultan lors followers.
A la pauseta nos fasèm un burger amb de ships al food truck vesin o un doggy bag. Ne profiti per passar un call a la femna amb lo smartphone. Me ditz que fa de shopping per aprofechar los discounts o lo black Friday. De còps se passeja al garden park o fa un jogging o un trail. O alara fa de fitness (en indoor en cas de pluèja) o encara de home training amb sa coach personala.
La dimenjada m’agrada demorar cool en sportswear e far un brunch a miègjorn. Lo vèspre, anam dins lo salon cosy per un moment de cocooning.
Sequenon escotam de musica en playlist o la ràdio en podcast o agacham la TV siá en replay siá en prime time o encara una video en streaming o en VOD.
Los concèrts los estimam en live o unplugged. Compram de singles dels nòstres cantaires plan aimats. Per las fèstas, fasèm coktail o garden party.
Per sortir en night-club nos vestissèm fashion, tendéncia vintage tot demorant in.
La veitura es en leasing, jamai en cash. Per l’autostrada aquò’s bip e go.
Espèri que los enfants poirán far un master dins una business school.
Bye !
D’aquel temps, Shakespeare, lo paure, se revira dins sa tomba…
Mercé Thea per son mandadís.

MERCÉ DÒNA GEORGE SAND

                          Fòto L'Humanité.

    Dins aqueles moments, un engèni auratjós e poderós coma lo de Dante, va escriure amb sas lagremas, amb sa bila, amb sos nèrvis, un poèma terrible, un drama tot plen de torturas e de gemècs. Cal èsser trempat coma aquela arma de fèrre e de fuòc, per arrestar son imaginacion sus las orrors d'un infèrn simbolic, quand ten jols uèlhs lo dolorós purgatòri de la desolacion sus la tèrra.
A l'ora d'ara, mai feble e mai sensible, l'artista, qu'es pas que lo rebat e lo resson d'una generacion pro parièra, sentís lo besonh imperiós de desviar la vista e de divertir l'imaginacion, en se reportant cap a un ideal de calma, d'innocéncia e de sòmi. Es son infirmitat qu'o fa agir atal, mas ne deu rogir pas, perque es tanben son dever. Dins lo temps ont lo mal ven de çò que los òmes se mesconeisson e se detèstan, la mission de l'artista es de celebrar la doçor, la fisança, l'amistat, e de rampelar atal als òmes durs o malcorats, que las costumas puras, los sentiments tendres e l'equitat primitiva son, o pòdon èsser, encara d'aquel monde. Las allusions dirèctas als malaürs presents, la crida a las passions que fermentan, es pas aquí lo camin del salvament : val mai una cançon doça, un son de calamèla rustica, un conte per endormir los mainatges sens esglasi e sens patiment, que l'espectacle del mal real afortit e embrunit encara per las colors de la ficcion.
Tirat e revirat de G. Sand, La petite fadette, Prefaci.

BATÈU

AQUÒ FA DE BEN

Qu'em d'aqueth pais deus qui nos an aimat
https://www.youtube.com/watch?v=Wfa4AO8pyrs

LO BÈL MIÈG

« Lo bèl mièg, quicòm entre se’n batre e ne crebar. Entre s’embarrar a clau e daissar lo monde dintrar. S’enregdir pas mas se daissar pas espotir tanpauc. Fòrça malaisit ».
(Tirat e revirat de Romain Gary, L’Angoisse du roi Salomon).

MARCÈU

AL NÒSTRE

LA NOCHERA

https://www.youtube.com/watch?v=7epD6ixS71E
Una polida convergéncia entre cultura espanhòla e occitana.
Mercé a Guillaume Lopez e Lautaro Moreno.