Carlos Ruiz-Zafón : " Al final, quin sentit té una ciència capaç d'enviar un home a la lluna, però incapaç de posar un tros de pa sobre la taula de tot ésser humà ? "
(L'ombra del vent).

dimecres, 24 de juny del 2020

SE'N ES ANAT...



L'eissarpa de Fuòc (J.P. Verdier)
En omenatge a Loïsa Michel

Quò’s per tu, Loisa, per uèi e doman
Tu, la femna a l’eissarpa de fuòc
Color de cirièsa e perfum de pan
Sabi pas perque te dise ‘quò.
Femna en plors a espiar lo regard del mond
Femna nuda dins l’ivern prigond
I a pas cap de plaça a portar ton nom
Mas benlèu mielh vau ‘quèla cançon.
Un bel jorn, veirèm la pica del solelh
A cadun son torn, cadun l’esper
Per sentir aquí coma lo vin novel
La cançon de Loisa dins lo cèl.

dimarts, 23 de juny del 2020

COMPTES FAITS E REBATUTS



Dempuèi 1789, son passadas 230,8 annadas siá 84075 jorns. Metem que qualqu’un aguèsse estalviats 200 000 euros cada jorn, auriá uèi 16,815 miliards siá mens que los 17 miliards del sénher Bernard Arnaud aquesits en un cinquantenat d’annadas. Cercatz la deca.
(Sorga L’Humanité 12 03 2020)

dissabte, 13 de juny del 2020

DON JUAN


Ieu, francament, m’auriá agradat d’èsser un uman. Sabètz un uman plan bèl, polit, plan gent, un d’aqueles que fan trefolir las femnas. Una mena de Don Juan. Normalament èra çò previst.
Mas las vias del cèl son pas penetrablas, se sap.
E dins las cadenas de montatge de l’ADN en seria, se faguèt una deca. Error involontària que la sabèm umana ? Òbra terrorista d’un dragàs ? Digús o poguèt pas dire.
Finala me trapèri virus, un mostre d’un marrit genre qu’esparuguèt tota la planeta. Jamai auriái previst qu’anavi desmargar d’un tal biais la vida dels estatjants dels cinc continents : los mòrts se comptavan per milierats e l’economia èra a la ramassa. Una catastròfa mondiala.
N’i a que dison qu’es un mal per un ben, que, ça que la, ara lo mond an comprés çò que nos fa mèstièr e çò que volèm pas. Òc, benlèu. L’anam veire sul pic.

dijous, 11 de juny del 2020

CAMBIAR TOT

Je veux aller où l'air est plus doux
Où la colombe vole en-dessous
Où le printemps entre un jour comme un fou
Vous saisit au revers
Au détour d'un chemin vert
Et vous dit
Ca va pas comme ça
Changez tout changez tout
Votre monde ne tient pas debout
Changez tout
Changez tout
Changez tout

Michel Jonasz (1975)