Aquela activitat vièlha presenta mai d’un avantatge.Primièr, marchar fa de ben al còs. Tanben aireja mai que los palmons : las neurònas. Enfin, un interés pro susprenent : podèm far de sociologia.
Per exemple : encontram de monde que, coma nosautres, passejan o corren.
Unes te saludan, d’autres son tròp ocupats a contrarotlar lo temps, lo còr, lo buf, sens un agach per tu.
Autra constatacion : las veituras que respèctan (o pas) la velocitat, l’estacionament.
Enfin se pòt veire cossí los cans passejan los mèstres...
Podèm tanben trobar causas perdudas. Es incredible çò que lo monde son capleugièrs : claus, telefonet, lunetas, etc., casuts sul trepador o pel lo valat.
Tot aquò nos pòt rendre optimista o pessimista.
Çaquelà, l’autre jorn que ploviá a ferrats, una autò s’arrestèt e lo menaire me demandèt se me voliái abrigar. Coma qué, benlèu lo monde se va pas escrancar encara.
Cap comentari:
Publica un comentari a l'entrada
Comentari