-Quin aucèl t’agrada mai, diga-me ? - demandavan un còp èra a un paisan galician.
- Lo pol ? La perditz ? Lo colombet ?... Sosca plan e diga-o sens crenta.
Lo paisan èra un òme conscienciós e voliá pas cometre d'injustícia.
-Lo pol vosautres disètz ? - demandèt.
-Non. Disi pas res. Es a tu d'o dire.
-Lo pol es bonicòt, faguèt lo paisan, mas la perditz...
-Qué ? preferisses la perditz ?
-La perditz es plan bona tanben. Mentretant...
-Bota ! Estimas mai lo colombet, alara ?
-A vos de veire. A vos de veire. Un colombet tendre e grasset es un quicòm de se lecar los dets, segurament, mas... lo pòrc poguèsse volar*...
Lo pòrc poguèsse volar, seriá probable un dels aucèls mai atrasent, e poguèsse nadar, seriá mai presat que totes los peisses. Amb una clòsca coma la del ligombau e qualques autras particularitats, constituïriá un deliciós crustacèu ; e amb un còs mòl, ja embarrat dins un clòsc coma lo de l'ustra, o en forma de saca e provesit de braces tentaculars coma lo del pofre, a quin mollusc se li poiriá comparar ?
Malaürosament, ara per ara, lo pòrc sembla pas resolgut a cambiar de mitan nimai a cambiar sa natura. L'avèm totes vist mai d'un còp patolhar amb estrambòrd dins la fanga d'una bolhaca, mas cresi pas que digús se siá jamai fach d’illusions sus sas capacitats a la natacion. Pertocant sas qualitats aerianas, semblan que sián completament nullas.
• En galician dins lo tèxte (se ou porco voara). (Tirat e revirat de Julio Camba, El cochino y su familia)
Cap comentari:
Publica un comentari a l'entrada
Comentari