MuzikinstrumentSpezial

Lo brut del mond

Mentre que Robèrt Menard, fondator de l’associacion Journalistes sans frontières, fa una reclama desvergonhada del FN sus RTL, la Despacha del Miègjorn se pausa qualques questions sus la guèrra en Libia.
En Itàlia, La Repubblica nos assabenta sul biais pels revolucionaris de defugir la censura en Africa del Nòrd.
El Mundo (Espanha) s’interessa al jutjament comol de cleméncia d’un dels darrièrs criminals nazis en Alemanha.
Le Monde tòrna sus la situacion en Libia e sus las dissensions al dintre de la coalicion anti-Kadhafi.
Al Portugal, lo Correio da manhã nos parla d’una jornada de commemoracion mondiala del teatre.
Lo jornal algerian El Watan fa un reportatge sul festenal cinematografic amazigh d’Azeffoun ont se tracta tanben del cinemà còrse.
Encara de cinemà amb Ma part du gâteau de Cédric Klapisch sus l'Humanité.
L’operacion francesa ‘un batèu per Gaza’ es un article del periodic La Croix.
Totjorn de cinemà amb la sortida del film ‘Al cabaret d’en fàcia’ en lenga regionala dont l’occitan e jostitolat en francés dins Midi Libre.
Enfin, l’umorista Pierre Dac es lo subjècte d’una emission interessanta de France Culture.
Per clavar, Catalonha sembla aver de problèmas amb las successions (dessenh tirat d'Avui).

Una polideta que marceja

Quand avèm pas l'astre de poder anar dins la garriga (; o dins los paluns ;) per passejar, nos contentam dels nòstres bòsques ont podèm remirar la tulipeta (Fritillaria meleagris).

Qual vòl ganhar de milions ?

Aquesta nuèit faguèri una cachavièlha.
Aviái parcada la veitura ont caliá pas e m’èri empegat un verbal. Aqueste matin, al despertar, quina jòia, quin plaser, quin contentament de veire que los 45 euròs me los aviái estalviats !
Mas ara, soscatz un momenton : amb un pauc d’entrainament se pòt far un sòmi cada nuèit. Chifratz : 45 euròs per 30 nuèits aquò fa 1350 euròs per mes, sens cap de fatiga (e defiscalizats per subrepés) !
Alara ? Avètz trapat quicòm mai, vosautres … per ganhar de moneda en bolegar pas ?
Encara, benlèu poiretz calcular per aumentar la saqueta. Per exemple, los verbals per despassament de velocitat son mai valorizats. Poiretz somiar tanben qu’avètz desbrembat de pagar, aquò fa una majoracion.
Se volètz doblar lo gasanh podètz far prangièra.
Vesètz qu’es pas una idèa de carton…

Quin malur !

A la pichona fornariá del pichoneton vilatjòt ont passavi mas vacançòtas, doas pichonetas mametonas se rescontran.
- Òu, cossí va la Margarida ?
- Oi, pauròta, aquò va pas brica…
- Mas de qué se passa ?
- E ben pecaire…
E plora que ploraràs.
- E ben, diga-me…
- M’es mòrt l’òme !
- Ò mon Dieu, chès quin malur, quin malur ! E cossí aquò’s possible ?
- Sas, lo mandèri per l’òrt per fin d’amassar qualques carròtas e de pòrres, de que far la sopa. Es tombat d’un malaise. Quand los pompièrs son arribats, aviá virat l’escabèl …
- E alara, alara … que faguères ?
- De pastas, i, i, i… !

Aquò’s meravelhós

Aquò’s meravelhós la vielhesa, quin pecat que s’acabèsse tan marridament (F. Mauriac).

PALHASSA

Totjorn sul tèma del circ aquí una video del circ del solelh (o regretaretz pas).

Lo 8 de març

Me diretz : « Per de qué far una jornada pels drets de las femnas ? Alara qu’aquò’s cada jorn que los cal defendre ? »
D’en primièr un empacha pas l’autre.
E tanben es pas un quicòm qu’es casut del cèl coma aquò.
L’istòria nos fa conéisser qu’en 1910, una militanta alemanda Clara Zetkin prepausèt a la Conferéncia Internacionala de las femnas socialistas que se debanava a Copenaga, d’organizar cada annada « una jornada universala, femenina de luta pels drets de la femna e per la patz. »
Auèi lo sindicat CGT fa sa crida : « Aprofèitem aquela data per far avançar las reivendicacions de las femnas al nivèl mondial, europenc, francés e dins nòstras entrepresas. »
www.cgt.fr/L-egalite-un-combat-de-tous-les-jours.html
Per una vertadièra egalitat femnas-òmes.

A tote(a)s lo(a)s resistent(a)s

Aquí lo poèma bèl de R. PECOUT "En remembre de Maria Durand e de las embarradas de la Torre de Constància."

Medalha de la torre de Constància a Aigas-Mòrtas en sovenir de Maria Durand pel pintor Pau Sarrut.

Imatge trobat sus Wikipedia.

A l'ombra blava del figuièr.

Resistissi pas de vos balhar una revirada d'aquela tan polida cançon de Jean Ferrat.

La Cigala e la Formiga

Un còp èra una formiga e una cigala, fòrça plan amigadadas. Tota la davalada, la formigueta trabalhèt sens repaus, trabalha que trabalharàs, amassant noiridura per l’ivèrn. Aprofeitèt pas brica del solelh, del ventolet suau, nimai de las parladissas entre amigas lo ser, en tastar una bona cervesa plan fresca.

D’aquel temps, la cigala fasiá la vida amb sas companhas dins los bars de la vila, cantant, dançant, se solelhant, prenent plaser sens se mainar de la marrida sason que mancariá pas d’arribar !
Puèi, quand venguèt la fred, la formigueta alassada pel trabalh s’embarrèt dins son ostalet comol de resèrvas fins al fustam.

Tot bèl just la pòrta clavada, vaquí que qualqu’un la crida del defòra. Aquò’s son amiga la cigala dins un veïcul d’espòrt flame nòu amb un mantèl mai que mai luxuós que i fa :
- Adieu, polideta ! Me’n vau passar l’ivèrn a París, me podràs susvelhar l’ostal ?

La formigueta respond :
- Plan segur, mas de que t’es arribada ? Ont as trapada la moneda per crompar aquèla veitura e aquel mantèl ?
La cigala :
- Figura-te que cantavi dins un bar la setmana passada e a un productor li agradèt la mía votz. Signèri un contracte per d’espectacles a Paris. A prepaus, as besonh d’un quicomet d’amondaut ?
- Òc, respondèt la formigueta, vegèsses lo sénher La Fontaine de còps que i a, que se’n ane cagar a la vinha !

MEDECINA