De desbrembar lèu lèu

USA : TROY DAVIS SERÀ EXECUTAT

LA CRISI DELS ASES

   Un òme encravatat arribèt un jorn dins un vilatge.

Trinchat sus una caissa, bramèt que voliá comprar sul pic 100 euros l’un tot l'asum del vilatge. Los païsans trobavan aquò un pauc estranh mas lo prètz èra interessant e los qu’avián fait lo pache tornavan lo pòrtamoneda plan cargat e la gauta risolièra. Tornèt l’endeman e balhava ara 150 euros, e aquí encara mantun païsan vendèt sa bèstia. Tornèt encara per prepausar 300 euros, e los qu’avián pas vendut vendèron. Coma sabiá que se ne’n demorava pas cap, faguèt dire que tornariá la setmana venenta amb un prètz a 500 euros e partiguèt del vilatge.

   L’endeman, daissèt lo tropèl a l’associat e lo mandèt dins lo vilatge per prepausar las bèstias a 400 euros. A l’idèa de far un benefici de 100 euros la setmana venenta, totes tornèron comprar lor ase quatre còps mai car que l’avián vendut e per aquò far anèron manlevar a la banca.

Çò que deviá arribar arribèt, los dos òmes d’afar prenguèron de vacanças plan ganhadas, dins un paradís fiscal e totes los compraires se trapèron amb d’ases sens valor, completament endeutats, arroïnats.

   De badas ensagèron de los tornar vendre per pagar los deutes. Lo cors de l’ase s’engrunèt. Las bèstias foguèron logadas pel banquièr als ancians proprietaris. Aquel banquièr anèt véser lo conse e se plorèt que, se dintrava pas dins sos comptes, anava far quincanèla el tanben e que caliá lo pagament sul pic de totes los deutes de la comuna.

   Per escapar a la catastròfa, lo conse, allòc de balhar de moneda als estatjants per pagar çò que devián, la donèt al banquièr, qu’èra tanben per talastre son amic e primièr adjunt. Mas aquel, après aver requinquilhat la tresaurariá, faguèt pas res per adobar los afars dels estatjants, ni mai los de la comuna.

   Coma sa notacion riscava d’èsser degalhada e coma èra escanada pels tauses d’interés, la comuna demandèt ajuda a las comunas vesinas, mas aquelas diguèron que podián pas, pr’amor avián conegudas las meteissas misérias.

   Suls consèlhs senats e desinteressats del banquièr, las comunas decidiguèron de demesir las depensas : mens de moneda per las escòlas, per los programas socials, los camins, la polícia comunala … Se remandèt l’atge de partença a la retirada, se suprimiguèt pòstes d’emplegats comunals, se baissèt los salaris e tanben s’enaucèt las talhas. Disián que se podiá pas far autrament mas prometèron de moralizar aquel comèrci escandalós dels ases.

   Fin finala, lo banquièr e los dos sacamands son fraires e vivon sus una isla de las Bermudas, comprada a la susor de lor trabalh. Se sonan los fraires Mercats.

Plan generoses, an promés de pagar la campanha electorala dels ancians futurs conses.

   Pasmens, aquela istòria es pas acabada que sabèm pas encara çò que faguèron los estatjants.

   E vosautres, de qu’auriatz fait ? De qué faretz ?

Dintrada

Darrièras novèlas

Mentre que Laurent Wauquiez prepausa de mesuras dignas de Le Pen, lo tribunal d'Estrasborg permet que se pòsca botar lo fuòc al Coran puèi i pissar dessús (podètz ensajar amb la Bíblia me diretz las resultas). Se me cresètz pas es aquí. De causas s'encaminan... Dormissètz plan brava gent !

Triste es lo cèl...

Triste es lo cèl, çò ditz la cançon…

L’aire d’uèi tanben es fòrça triste.

Las idèas de Le Pen e companhia rajan d’a fons.

Aquelas ‘idèas’ (se se pòt dire) se trapan al nivèl de la Federacion Francesa de Fot, mas tanben dins las tribunas de Bordèu (cf la demission de Tigana).

A Montalban son d’occitanistas (aquò fa mal d’o dire) d’extrema dreta que lordejan l’espaci public.

E las televisions, las ràdios (mercés Ràdio Lengadòc) e autres mediàs que desbremban d’informar de qu’es aquel partit poirit, en mai d’aquò vòlon nos far creire qu’es un partit coma los autres (cf Robèrt Menard, la talpa fascisanta).

Pasmens bonas vacanças !

En 2010 après J-C, Dieu ditz a Noé

- Un còp de mai la tèrra es venguda òrre e suspoblada, aquò’s la crisi de pertot. Te cal quilhar una arca e recampar un coble de cada bèstia e tanben d’umans, dels bons ça que la. Dins sièis meses mandi la pluèja quaranta jorns e quaranta nuèits que desrabarà tot !

 Sièis meses mai tard, Dieu torna e vei sonque una debuta de construccion.

 - Mas as gaireben res fait ! Deman commença de plòure !

 - Desencusa-me, Sénher, ai fait çò que podiái mas los temps an cambiat :

 - Ara per bastir cal un permés e l’inspector me fa patir en causa del sistèma d’alarma anti-fòc.

 - Los vesins an fargada una associacion que l’empont dins la cort respectava pas las règlas de co-propietat e amagava la vista. M’a calgut trapar un mediator per adobar las causas.

 - Lo servici d’urbanisme me forcèt per far un estudi de factibilitat amb redaccion d’un memòri sul còst del carreg de l’arca cap a la mar.

 - Quand entamenèri de copar de fusta, la Proteccion de l’Environament trobèt que fasiái de desforestacion, que destrusiái las tutas d’espècias animalas e doncas l’autorizacion del servici de las Aigas e Forèsts èra caduc.

 - Quand comencèri d’amassar d’animals, la SPA me secutèt perque los sostrasiái del mitan natural per los botar dins de gàbias tròp pichonas.

 - Lo Desvolopament Durable demandèt un estudi d’impacte.

 - Lo Ministèri del Trabalh me carcanhava per utilizacion d’emplegats benevòls.

 - Lo servici de las Talhas me tombèt dessus, en dire que me preparavi de fugir illegalament del país, mentre que las Doanas me reprochavan una tentativa de passar la frontièra amb d’espècias protegidas o reconegudas dangierosas.

 - Alara m'alassèri e daissèri lo projècte.

 Sul pic, las nivols desapareguèron, un arcolan nasquèt e lo solelh se mostrèt.

 - Vòls pas mai destrusir lo mond ? demandèt Noé.

 -    Es pas la pena, l’administracion se’n carga.

ÈRNHA

Dins aquesta passa, los mediàs nos convidan de s’esbaudir sul primièr empèut de la cara, recentament realizat sus un òme dins un espital de Barcelona (Catalonha). Operacion capitada que remosèt una còla d’un trentenat de cirurgians.

En França tanben avèm d’especialistas de l’empèut de la cara. Entre eles, Micolau S. practica solet. Coma o fariá un goró, endormís sos pacients d’un biais fòrça original (un saquejal d’espatla e del còl en saumejant :  « Eh bien, je vais vous l’dire. »).

 Puèi, en vertadièr discípol dels metges indonesians, òbra a mans nusas, sens bistorí, aquò daissariá cicatrises.

Ça que la, lo metòd presenta dos inconvenients màgers :

-         Trebola fòrça lo pichon endret del cervèl ont nisan las opinions politicas. Aquò’s atal qu’avèm vist d’operats per Micolau S. quitar sas idèas d’esquèrra per s’endralhar cap a dreta, fins a acceptar d’entrar al govèrn.

-         Levats los bendatges, las caras novèlas son pas que falsas cadaulas.

(D’après Maxime VIVAS, escriveire).

Quand auretz

Quand auretz acabat de far

Truquet truqueta

Sus internet

Començaretz de vos mainar

Qu’avètz quicòm d’aprestar

Lèu lèu

Quicòm qu’al polit mes de mai 
Se passa

LLCER li dison

Doncas per far una revision

Dialectologica

Aquí de vivaro-alpenc

Que n’avèm pas tròp

La costuma.

La vida al campèstre