MARCHÉ TRANSATLANTIQUE
dilluns, 24 de febrer del 2014
diumenge, 16 de febrer del 2014
dimarts, 11 de febrer del 2014
dimecres, 5 de febrer del 2014
dimecres, 29 de gener del 2014
dimecres, 1 de gener del 2014
BONNE ANNÉE !
A la television, « Sénher me’n vau plegar l’arcadura
del caumatge a la fin de 2013 » jòga de la flaüta mentre que s’enfonza lo
Titanic. Messorgas d’un arrancaire d’esper. Se vòl fisançós-metòde Coué-, e
volontarista, per combatre lo caumatge… qu’el quitament farga. Comprenètz, los
temps son ispres. « Bona annada ! » Prioritat al capital. Encara
una « bona annada » pel CAC 40. Lo president manda recèptas de dreta,
cinicament assumidas : sarratge de cinta pel « pichons »,
reduccion del deute public, del còst del trabalh. L’arsenal sarkosian tot. A
còrfendre ! Escandalós ! Just lo contrari de çò que caldriá far… Lo
ressopet passa pas. Per qual nos pren lo plegat convertit del mercat ? per d’ustras
dins la borricha ? per de bestial per sagnar ? « Viva la
Republica, viva França ! ».
« Amb aquela esquèrra, pas besonh de dreta », çò
ditz Julon. Aquò’s vertat aquò !
Alara, per Sant Silvèstre, defenestra l’orquestra que jòga l’aire
grand dels sacrificis, del « i podèm pas res ». Òc, solide que podèm, per que l’annada
siá vertadièrament novèla.
dimecres, 25 de desembre del 2013
CONTE DE NOËL
Dins un convent, la maire superiora vièlha
es ajaçada. Es a mand de tibar l’artelh e totas las religiosas son acampadas a
son cabèç per pregar e per l’assistir dins sos darrièrs moments. Sèm lo 24 de
decembre.
Sabon pas de que far per son darrièr
Nadal. Alara, una li porgís un pauc de lach « bio » que ven de la
bòria de la comunautat.
La paura ensaja de tastar, mas lèu descorada,
vira lo cap.
Una autra se rementa que l’an passat, un piós
donator aviá portat un botelhon de riquiquí.
La religiosa dobrís la cantina, ne vueja
un brave rajal dins lo lach e torna alprèp de la morenta. Li banha los pòts amb
la benediccion dels àngels de la grépia.
La maire ne beu un còp, puèi un autre, e
encara un autre… e après aver acabat tot fins a la darrièra goteta, trapa la
fòrça per dire :
« Après aver viscut amassa aquel
darrièr jorn de fèsta, voldretz plan recebre un darrièr conselh… »
Se quilha sul lièch coma reviscolada, sa
cara s’enlusentís d’una jòia que sembla tota celesta, e fa :
« La vaca, aquela d’aquí, subretot la vendètz pas jamai ! »
diumenge, 15 de desembre del 2013
Subscriure's a:
Comentaris (Atom)