MARSELHA

A Marselha un torista en veitura es a repotegar :
- Un còp a dreita un còp a esquèrra, sètz caluc aicí !
A la fenèstra un papeta li respond :
- Òu ! Sètz a Marsilha. Per nautres, pas cap de dreita nimai d'esquèrra, bolegam A L'OMBRA !.

ECOLO ?

LO LIBRE

Plan cunhat sul cabecièr, la cobertura al ras del nas, lo libre del pes amistós sul ventre, legissiái fins a çò que me cremen los uèlhs , e encara luchavi, m’arrapavi, una linha encara, una autra, plof, cabussavi dins lo trauc bèl, sens quitament atudar plan sovent...
La lectura emplenava totes los trauquilhons de ma vida. A pena desrevelhat, palpejavi cap al libre, coma un tubaire cap a sas clòpas...
Voliái totes los plasers, totes, e aquel èra lo mai bèl de totes.
(Tirat e tradusit de Les Ritals de Cavanna).

JUL

La BD de JUL « La bèla e la bèstia » censurada ! Aquí :
https://www.youtube.com/watch?v=ZqWEQpEgPLM

BONA NOVÈLA

COUSTOUGES

Noms de carrièras a Coustouges. Veire l'emission catalana Aqui sem :
https://www.france.tv/france-3/occitanie/aqui-sem/7214282-emission-du-dimanche-15-juin-2025.html

MATEMATICAS

Quarante enfants dins una sala
Un tablèu negre e son triangle
Un cercle grand trantalhant e sord,
Son centre bat coma un tambor...
La parabanda dura d’un trapèzi :
Una votz monta e s’apasima
E lo problèma furiós
Se desbigossa e se nhaca la coa.
(Tirat de Mathématiques de Jules Supervielle).

JÒC

Un autre jòc que n’èri fòl, aquò’s aquel instrument meravilhós que dison caleidoscòpi : una mena de luneta que dins l’extremitat opausada a la de l’uèlh, prepausa una rosassa totjorn cambiadissa, formada de veires movedisses de color, embarrats entre doas vitras translucidas...
Lo cambiament de las rosassas m’estrambordava dins un embelinament que se pòt pas dire... Èri tant emocionat coma enfachinat e lèu volguèri forçar l’aparelh a me revelar son secrèt.
(Tirat e tradusit de Si le grain ne meurt d’André Gide).

ARRESTAREM PAS LO PROGRÈS

LO BATÈU PERDUT

Li aviái mostrat cossí jogar al batèu perdut. Bastava pas qu’un riusset e un tròç de fusta. Lo riusset l’aviam...
Se torciá per las pèiras et caliá clinhar fòrça de l’uèlh per veire, en plaça del riusset, un fluvi bèl al delà de las mars. Preniam una rusca de surrièr o un bocin de cana.
- Son cinc aquí dessús, disiái... un bèl amb la barba, lo capmèstre. Un pichon amb de bòtas, es el qu’a lo pistolet. Un magre que pòrta la guitarra en bricòla, Mostalon lo fidèl, e la prisonièra.
(Tirat e tradusit de Jean le Bleu de Jean Giono).

POUM

Èsser un can es fòrça plasent...
Poum furga dins sas pòchas, ne tira un tròç de cordilh que sos tròces l’estacan del colar a un arbre. Quand sos parents, qu’èran a lo cercar, lo descobrisson al fond de l’òrt, Poum, completament aürós, acocolat, gratussa la tèrra, fa un trauc bèl amb sas patas de davant, mentre qu’escampa la tèrra promptament amb las de darrièr. De temps en quora, fa un jaupar pichon, dolent, e remena la coa coma un can vertadièr.
- Fin finala, aquel enfant serà pas jamai coma los autres ! fa lo paire.
E li tira lo colar mentretant la mamà fa repè, espantada davant aquel èsser fangós, espelhandrat que, susprés dins lo plen de son sòmi despertat, sap pas se deu demorar can o tornar mainatge.
(Tirat e tradusit de Poum de Paul et Victor Margueritte).

COR