MARTÈL

FÈSTA DE LA MUSICA

LA PATZ !

« Mas se totes los paures e los soldats del monde s’endevenián coma aqueste ser ? » demadèt Joan.
« Alara, aquò cambiariá... » diguèron los soldats.
« Quand serai bèl, caldrà qu’aquò càmbie ! crida Joan-sens-Pan. Gara los enganaires ! »
E barra sos punhs petits.
Los soldats èran totes estonats d’ausir un tan pichon mainatge dire causas tant avisadas...
D’unes cridavan « Fòra la guèrra » e d’autres « Revolucion »... I aviá pas mai ne « Bochis » ne « Françoses » ; i aviá pas que fraires.
(Tirat de Jean-sans-Pain, histoire pour tous les enfants de Paul Vaillant-Couturier).

MARSELHA

A Marselha un torista en veitura es a repotegar :
- Un còp a dreita un còp a esquèrra, sètz caluc aicí !
A la fenèstra un papeta li respond :
- Òu ! Sètz a Marsilha. Per nautres, pas cap de dreita nimai d'esquèrra, bolegam A L'OMBRA !.

ECOLO ?

LO LIBRE

Plan cunhat sul cabecièr, la cobertura al ras del nas, lo libre del pes amistós sul ventre, legissiái fins a çò que me cremen los uèlhs , e encara luchavi, m’arrapavi, una linha encara, una autra, plof, cabussavi dins lo trauc bèl, sens quitament atudar plan sovent...
La lectura emplenava totes los trauquilhons de ma vida. A pena desrevelhat, palpejavi cap al libre, coma un tubaire cap a sas clòpas...
Voliái totes los plasers, totes, e aquel èra lo mai bèl de totes.
(Tirat e tradusit de Les Ritals de Cavanna).

JUL

La BD de JUL « La bèla e la bèstia » censurada ! Aquí :
https://www.youtube.com/watch?v=ZqWEQpEgPLM

BONA NOVÈLA

COUSTOUGES

Noms de carrièras a Coustouges. Veire l'emission catalana Aqui sem :
https://www.france.tv/france-3/occitanie/aqui-sem/7214282-emission-du-dimanche-15-juin-2025.html

MATEMATICAS

Quarante enfants dins una sala
Un tablèu negre e son triangle
Un cercle grand trantalhant e sord,
Son centre bat coma un tambor...
La parabanda dura d’un trapèzi :
Una votz monta e s’apasima
E lo problèma furiós
Se desbigossa e se nhaca la coa.
(Tirat de Mathématiques de Jules Supervielle).

JÒC

Un autre jòc que n’èri fòl, aquò’s aquel instrument meravilhós que dison caleidoscòpi : una mena de luneta que dins l’extremitat opausada a la de l’uèlh, prepausa una rosassa totjorn cambiadissa, formada de veires movedisses de color, embarrats entre doas vitras translucidas...
Lo cambiament de las rosassas m’estrambordava dins un embelinament que se pòt pas dire... Èri tant emocionat coma enfachinat e lèu volguèri forçar l’aparelh a me revelar son secrèt.
(Tirat e tradusit de Si le grain ne meurt d’André Gide).

ARRESTAREM PAS LO PROGRÈS