Question

TRAFEC A LA PÒRTA DE L'ESCÒLA

PERQUÉ ?

« La France encourage les langues régionales ».
Perqué quand Blanquer ditz blanc compreni negre ?
Perqué pas far present a aquel òme d’una aisina bèla per que posca carrejar son nas que mancarà pas de s’estirar dins de proporcions importantas ?
De legir l’analisi mai clara de Philippe Martel :
http://www.felco-creo.org/22-05-21-conseil-constitutionnel-et-loi-langues-regionales-la-parole-au-pere-ubu/?utm_source=ocari&utm_medium=email&utm_campaign=20210525081501_21_nl_nl_lexpress_bout_des_langues_60abd5348b4467c05e7b23c6#EMID=89f02b8b9ddcd35cf7da977211d5691b8a0ae72fc3dc7daab3beebae45f4c164

ROBERT MARCHAND

Robert Marchand, 100 ans en 2012 al velodròme de Lyon.

Lo degan dels ciclistas Robert Marchand se moriguèt a 109 ans dins la nuèit de divendres a dissabte, dins son EHPAD de Mitry-Mory en Seine-et-Marne. Es lo detentor bèl de mantun record ciclista pels centenaris.
« Robert èra un grand campion, qualqu’un que fasiá somiar e que gardava bon cap. Èra tanben un amic, qualqu’un de plan engatjat sindicalament e politicament a esquèrra ! Èra lo simbòl de nòstra vila » diguèt al jornal Le Parisien la consa màger de Mitry-Mory, Charlotte Blandiot-Faride (PCF).
En 2017 a Albi, Robert Marchand, que teniá ja lo record del mond de l’ora de la categoria master dels mai de 105 ans (22,547 km lo 4 de genièr passat), ajustava a son palmarès un títol de campion del mond especialament creat per el per l’Union Ciclista Internacionala. Personatge pintoresc, Robert Marchand foguèt pompièr de París, elevaire de polets, menaire de camions, plantaire de cana a sucre en Venezuela, boscatièr en Canada, abans de tornar en França per far d’ortalièr, vendeire de cauçaduras e mercand de vin. (La Dépêche du Midi).

WOLINSKI ENCARA

SOSTEN A LA POLÍCIA

Signat WOLINSKI

L'INFÈRN DE GELUCK

UNA PALANCA ITALIAN / OCCITAN

LA COMMEDIA (Dante)
Nel mezzo del cammin di nostra vita
mi ritrovai per una selva oscura
ché la diritta via era smarrita.
Ahi quanto a dir qual era è cosa dura
esta selva selvaggia e aspra e forte
che nel pensier rinova la paura !

LA DIVINO COUMEDI (Dante)
Au mitan dou camin de nosto vido,
aguènt manca la drechiero,
me devinère dins uno séuvo escuro.
Ah! coume es dur de dire ço qu’èro
aquelo séuvo fèro, aspro e reguergo,
que soun soulet remèmbre tourna-mai
m’espauris.
(traduccion Jean Roche, Ciel d’oc)

ENDACÒM MAI TANBEN

VERGONHA !

ISRAËL : se contentan pas d'aiga pudenta.
Deuràn rendre de comptes un jorn o l'autre.

AIGA PUDENTA

La polícia d’Israël escampa suls manifestants palestinians d’aiga pudenta.
Çò que lordeja tant los secutaires coma los secutats.
Ara la pudesina raja de la quita boca de Netanyahu.

LA CIUTAT DELS FÒLS

Non sabi dins quina ciutat
tombèt del cèl un plujarat
que tot òme a pena tocat
ne demorèt destimborlat.

Totes desenats manca un
escapat d'aquel revolum
que dins son ostal dormissiá
quand la mala raissa ploviá.

Aqueste, d'aver pro dormit
se levèt salve del resquit,
venguèt defòra entre las gents
que fasián fòls experiments :

un en camisa, l'autre nud,
un escupís coma un perdut
un tira pèiras a grand crit,
quand un renèga, l'autre ritz...

Lo que son èime aviá gardat
ne foguèt esmeravilhat,
ja comprenguèt qu'èran capbords
e agachèt a son entorn...

De l'avisar venir plan suau
diguèron: « Qu'es aquel colhaud
que çò que fasèm non pòt faire? »
Es inocent a lor vejaire,

e li cridan de fòl, de fat
qui lo carpana, qui lo bat,
qui lo brandís e qui lo buta

tant que lo paure en desbaruta fugís en grand pena
e grand mal s'amagar tot dreit a l'ostal. [...]

Pèire Cardenal (1180 – 1278) adaptat en occitan modèrne per Léon Cordes